Kafbátasaga

1.490 kr.

0 atkvæði




Hljóðbókin er um 9 klukkustundir í hlustun.

Menn hafa í um þúsundir ára kafað eftir sjávarfangi og kafarar hafa bjargað nýtum hlutum úr skipsflökum eða hrellt fjendur í hernaði. En mannskepnan er illa löguð til vistar undir vatnsborði. Hér er rakin saga þeirrar tækni sem menn hafa í aldanna rás þróað til köfunar, allt frá klukkum eða stömpum með öndunarlofti, eins og Alexander mikli mun hafa hvolft yfir sig í könnunarferð niður í Miðjarðarhafi árið 322 f.Kr., til kjarnaorkukafbáta og djúphafsrannsóknatækja. 

Kafbátar hafa lengst verið hannaðir til að eyða mönnum og mannvirkjum í stríði. Saga tveggja heimsstyrjalda ber vitni afköstum þeirra á þessu sviði. En þessi útgerð krafðist mikilla fórna, hvergi meiri en í þýska kafbátaflotanum í síðari heimsstyrjöld, þar sem um 30.000 af 40.000 mönnum sem í flotann voru skráðir - eða þrír af hverjum fjórum - hurfu í djúpið. 

En á síðustu öld var farið að smíða sérhannaða kafbáta og önnur köfunartól til rannsókna á hafdjúpunum, sem að margra mati eru lakar þekkt en yfirborð tunglsins. 

Nú hafa menn komist niður í dýpsta ál heimshafanna, og fjarstýrð, mannlaus djúpkönnunartæki hafa safnað gögnum þar sem menn komast ekki að, svo sem í heitum hverum nærri glóandi bergkviku á hafsbotni eða inni í flaki Titanics. Djúpkönnun hefur leitt í ljós áður óþekktan lífheim í afkimum útheimanna, þar sem aldrei skín ljós en bakteríur sækja í heita hveri orku til að mynda lífræna fæðu, og á þeim þrífast aðrar lífverur, svo sem smá og stór dýr, óþekkt annars staðar.

Höfundur: Örnólfur Thorlacius


Höfundur les ásamt Þórunni Hjartardóttur